Mijn lijf, mijn heerlijke – verdomd moeilijke- lijf!

Het is al jaren dat ik worstel met mijn lijf.
Ik ben 1m59 en mijn gewicht schommelt tussen de 65 kg en de 75 kg.
Nu ik dit zo neer schrijft, lijkt het wel alsof ik mezelf op die manier voorstel en dat is het eigenlijk ook.
Dat is wat ik al jaren doe.
Mijn lijf is mijn identiteit geworden.
Als ik magerder ben dan voel ik me meer waard, als ik dikker ben dan voel ik me niets waard, dan voel ik me gefaald.

Het is begonnen rond mijn 17 jaar, dan heb ik een eetstoornis ontwikkeld.
Ik had toen jaren moeten aanhoren tijdens het medisch onderzoek dat ik te zwaar was voor mijn lengte, dat ik wel gezond was, maar te zwaar. Tel daar bij dat ik nog geen lief had gehad en het complex was gevoed. Eerst anorexia en nadien boulimia. Mijn gewicht zakte en in het 6de middelbaar hadden we ons laatste medisch onderzoek. Ik woog iets onder de 60 kg en was zo beretrots en nog kreeg ik van de dokter te horen dat ik te zwaar was. Ik at niet meer en nog was ik te zwaar!
Toch kreeg ik in die periode mijn eerste liefje en daarna nog een en nog een en toen is het even niet meer gestopt.
Ik bleef met eten rommelen, want anders kon ik die jongens niet houden.
Het heeft geduurd tot mijn 25ste, die eetstoornis dan.
Nadien had ik geen eetstoornis meer, maar had ik  een dieetstoornis ontwikkeld. Het ene dieet na het andere.
Ik ging sporten als zot en diëten.
Uiteraard waren er in die dieetstoornisjaren enorme vreetbuien. ‘Da boefkick’ zoals een ex-liefje het noemde en dat was ook écht, koekiemonster was er niets tegen. Repen chocolade, 5 twixen, een pak koeken, een doos pralines… *schaamrood*

Toen ik mijn man leerde kennen rond mijn 31ste was ik vergeten wat mijn lievelingsgerechten waren. Ik at graag groenten, slaatjes, kip en wokgerechtjes.
Ik woog ondertussen terug iets minder dan 70 kg ondanks al het gedieet en gesport en ‘geboefkick’.

En dan werd ik voor de eerste keer zwanger, ineens mocht ik alles eten waar ik zin in had. Ineens ontdekte ik hoe graag ik ‘groentestoemp’ met worst at en rodekool en macaroni met hesp & kaas en witloof met hesp & kas in de oven en pannenkoeken en wafels en oliebollen en vieze snoep en …
Het viel me op hoe mijn vreetbuien overbleven als ik alles at waar ik zin in had en dat ik niet verschrikkelijk veel meer bij kwam in verhouding.

Ondertussen is mijn zoon 2 jaar en was ik even vergeten welk inzicht ik had gehad en kwam ik deze vrouw tegen: Taryn Brumfitt.
Klik hier voor haar ted talk: https://www.youtube.com/watch?v=LSMH3WABkwg
Zij schudde me terug wakker.

Ik steek zoveel energie in bezig zijn met mijn gewicht, energie die ik veel liever voor constructieve dingen gebruik.
Mijn gewicht bepaalt hoe ik me voel en hoe tevreden ik ben. 65 kg = 7 , 70 kg = 6,  75 kg= gebuisd, een dikke 3.
Vreselijk toch! Dat betekent dat ik het grotendeel van de voorbije jaren een onvoldoende heb gehad, dat ik mijn lijf als gefaald heb ervaren, terwijl er zoveel schoonheid is gebeurd: ik heb liefde ontdekt en ervaren, ik ben getrouwd, ik ben dichter tot mijn kern gekomen door terug te gaan studeren en van job te veranderen, ik heb 9 IVF-pogingen gehad, ik ben zwanger geworden, ik ben mama geworden, ik heb een burn-out gehad, ik ben blijven doorwandelen en ik ben terug recht gaan staan. Dat klinkt niet als gefaald verdorie! En dat zijn toch de dingen die belangrijk zijn in het leven niet?

Als ik nu kijk naar wat mijn lijf me al gebracht heeft, wat het me elke dag nog brengt.
Clarissa Pinkola Estes zegt zo mooi in het boek ‘De ontembare vrouw: “Er is geen ‘zo hoort het’ wat lichamen betreft. Het gaat niet om maat of vorm of leeftijd, of zelfs het twee van alles hebben. De vraag is: voelt dit lichaam, is het op de juiste manier verbonden met plezier, het hart, de ziel? Kent het geluk, vreugde? Kan het op zijn eigen manier bewegen, dansen, wiegen, zwaaien, duwen? Iets anders doet er niet toe.”

Ik wil mijn lijf terug graag zien, ervan houden voor wat het me brengt en wat het me geeft. Mijn lijf helpt mij elke dag om te blijven voelen wat ik nodig heb. Dat is toch het grootste geschenk dat iemand me kan geven en ik geef het mezelf, als ik ernaar luister en het koester & liefheb.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *